Sizin hayatınızdaki çoğu insan da bu aralar çok fazla depresyon demeye başladı mı?
Yoksa bütün depresyonlular benim hayatımda mı ikamet ediyor?
Kış uzun sürdü güneş bir türlü kendini göstermedi bumudur bizi depresif yapan,
depresif yanımızı ayağa kaldıran?!
Yapılan sohbetlerin sonunda farkındalığımı arttıran ise ''depresyon'' kelimesini
kullananların %90'ı kadın.
Biz de zaten bir kadın bolluğu vardır.
Evde, çevremizde ostorejen hormonu hakimdir her yere.
Köpeğimiz bile dişi : )
Gerek kendi arkadaş ortamım gerek annemin arkadaşları olsun tanıdığım kadınların çoğu sohbet ederken konu kendilerine geldiğinde ''depresyon, tuhaf, garip, rutin'' cümlelerini sarfeder oldu.
Bu hep böyle değildi biliyorum.
Sanki 30-65 yaş arası kadınlarda ortak bir harekat başlatıldı ve herkes tamam depresyona girelim, bir tuhaf olalım, garip hissedelim dedi.
Vee bu kadın harekatı başladı..
Sözsüz, yazışmasız, anlaşmasız bir harekattı bu!
Kimsenin kimseden haberi olmadan kimisi işine giderken, kimisi ocağa yemeğini koyarken kendilerini bu hareket içersinde buldu kadınların çoğunluğu.
Nasıl oldu bilmiyorum, niye oldu hiç bir fikrim yok.
Tek bildiğim şen, şakrak, deli dolu, içten kahkahalı, her daim bakımlı, alımlı olan
bu kadınlara bir haller olmuştu.
Yorulmuşlardı belli ki...
Ama hani bazen insan kendi dışına çıkar ve tüm dünyaya, şöylee kendine çoook uzaklardan bakar ya ben de hem kendime hem hayatımdaki bu kadınlara şöyle bir baktımda bize depresyon hiç mi hiiç yakışmıyor. Ne ağzımıza, ne hayatımıza...
Harekatı birbirinden habersiz başlatan hanımlar hadi bitirelim bunu.
Kendimizi iyi hissedelim.
Aynaya bakalım, gülelim, gezelim, güzelleşelim, kendimize gelelim.
Hayatta kahkaha atan etrafına ve kendine neşe şaçan bir kadından daha güzel bir şey var mıdır bilmiyorum inanın.
Bu yazı kendini tuhaf, garip, depresyon kelimeleri ile tanımlayan tüm
kadınlara gelsin..
Sevgiler,
Gami.
